Cé nach féidir le focail a chur in iúl go hiomlán cé mhéid a chiallaíonn duine dúinn, is féidir le teanga cuma, solais, dóchas agus fiú inspioráid a chur ar fáil fós tar éis bás grá amháin. Anseo, gheobhaidh tú bailiúchán roghnaithe de na dánta spreagúla a bhaineann le bás, le grief agus le caillteanas.
D'fhéadfá na véarsaí seo a bheith cabhrach freisin nuair a scríobhtar litir mhianna nó condolence , go háirithe má bhíonn deacracht ort na focail cheart a aimsiú agus má tá tú ag iarraidh inspioráid.
Mary Hall , aturnae Mheiriceá, 1843-1927
Más rud é gur chóir dom bás agus tú a fhágáil anseo le tamall,
ní maith liom daoine eile a bheith gan dochar,
a choinníonn an deannach ciúin le faireachas fada.
Ar mo mhaithe dul ar ais go dtí saol agus aoibh gháire,
ag tabhairt aire do chroí agus do chroí lámh
rud éigin a dhéanamh chun cóireáil a dhéanamh ar chroí eile seachas ar mianach.
Comhlánaigh na tascanna daor nach bhfuil críochnaithe agamsa
agus is dóigh liom go mbeidh tú i do chompord.
Emily Dickinson , file Mheiriceá, 1830-1886
An Bustle i dTeach
An Morning tar éis Báis
Is tionscail atá sollúnta
Enacted upon Earth -
An Scuabadh suas an Chroí
Agus grá a chur ar shiúl
Ní thabharfaimid úsáid as arís
Go dtí an Tiarna -
Henry Van Dyke , údar Mheiriceá, 1852-1933
Táim ag seasamh ar an gcladach. Tá long, ar mo thaobh,
scaoileann sí a seolta bán chun an gaoth a ghluaiseann agus a thosaíonn
don aigéan gorm. Is ábhar í áilleacht agus neart í.
Seasann mé agus é ag féachaint air go dtí, ar fad, crochadh sí cosúil le sleagh
de scamall bán ach nuair a thagann an fharraige agus an spéir le chéile ar a chéile.
Ansin, deir duine ar mo thaobh, "Tá, tá sí imithe."
Ar siúl nuair a?
Tar éis dul ó mo radharc. Sin gach rud. Tá sí chomh mór i crann,
calafoirt agus spar mar a bhí sí nuair a d'fhág sí mo thaobh.
Agus, tá sí in ann an t-ualach maireachtála atá aige a iompar ar an gcalafort atá i gceist.
Tá a mhéid laghdaithe i dom - níl sí.
Agus, díreach i láthair na huaire nuair a deir duine éigin, "Tá, tá sí imithe,"
tá súile eile ag faire léi ag teacht, agus guthanna eile
réidh chun an scéal sásta a ghlacadh, "Seo a thagann sí!"
Agus is é sin ag fáil bháis ...
Mary Elizabeth Frye , bláthanna Mheiriceá, 1905-2004
Ná seasann mo uaigh agus caith.
Níl mé ann; Ní codlaim.
Tá mé míle gaoithe a buille.
Tá mé an glints diamanta ar sneachta.
Is é solas na gréine ar gráin shástaithe.
Is mise an t-uisce báistí.
Nuair a dhúisíonn tú i rith na maidine
Is é an rush atá ag éirí suas go tapa
Éin ciúin in eitilt ciorcail.
Is mise na réaltaí boga a shineann ar an oíche.
Ná seas ar mo uaigh agus caoin;
Níl mé ann; Ní raibh mé bás.
Thomas Bailey Aldrich , eagarthóir Mheiriceá, 1836-1907
Bhí a litir i mo lámh,
Agus fiú agus mé ag léamh
Flas an tintreach ar fud na talún
An focal go raibh sé marbh.
Cé chomh aisteach a bhí sé! A ghuth maireachtála
Bhí labhairt ón leathanach
Glacfar na frásaí cúirteacha sin,
Solas-chroí, ciallmhar, saoi.
D'fhiafraigh mé cad é a bhí bás!
Bhí an fear féin anseo,
A mhodracht, bród a scoláire,
Tá a anam serene agus soiléir.
Ní bheidh na bás sin ná an t-am sin,
Ní mór an rud brónach a bheith ann -
Go dtí seo ní féidir liom labhairt leis,
Cé gur féidir leis labhairt liom!
Harry Scott-Holland , oideoir na Breataine, 1847-1918
Níl aon rud ar bith ag an mBás.
Ní chuireann sé san áireamh.
Ní thit mé amach sa seomra eile ach amháin.
Níor tharla aon ní.
Tá gach rud díreach mar a bhí sé.
Tá mé mé, agus tá túse,
agus níl aon athrú ar an saol a raibh cónaí orainn chomh maith le chéile.
Cibé rud a bhí againn lena chéile, go bhfuil muid fós.
Cuir glaoch orm leis an t-ainm d'aois an eolas.
Labhair dom sa bhealach éasca a d'úsáid tú i gcónaí.
Ná cuir aon difríocht isteach i do thón.
Caith aon sollúnta nó brón gan aon éigean.
Gáire mar a bhí muid ag gáire i gcónaí ag na scéalta beaga a thaitin le chéile.
Seinn, aoibh gháire, smaoineamh orm, guí dom.
Lig dom gurb é mo ainm riamh an focal teaghlaigh a bhí i gcónaí.
Lig é a labhairt gan iarracht, gan taibhse scáth air.
Ciallaíonn saol gach rud a chiallaigh sé riamh.
Tá sé mar a bhí sé riamh.
Tá leanúnachas iomlán agus gan bhriseadh ann.
Cad é an bás seo ach timpiste beag?
Cén fáth ar chóir dom a bheith in aigne toisc go bhfuil mé as radharc?
Níl mé ach ag fanacht leat, ar feadh eatramh,
áit éigin an-aice,
díreach thart ar an choirnéal.
Tá gach rud go maith.
Níl aon rud gortaithe; Níl aon rud caillte.
Beidh nóiméad gairid amháin agus gach duine mar a bhí roimhe.
Conas a bheidh muid ag gáire ag an trioblóide a ghlacann le chéile nuair a bhuailimid arís!
David Harkins , ealaíontóir na Breataine, 1958-
Is féidir leat deora a chailliúint go bhfuil sí imithe,
nó is féidir leat aoibh gháire toisc go bhfuil cónaí air.
Is féidir leat do chuid súl a dhúnadh agus guí go dtiocfaidh sí ar ais,
nó is féidir leat do chuid súl a oscailt agus a fheiceáil go léir a d'fhág sí.
Is féidir le do chroí a bheith folamh toisc nach féidir leat a fheiceáil,
nó is féidir leat a bheith lán den ghrá a roinntear tú.
Is féidir leat do chúl a chur ar an amárach agus beo inné,
nó is féidir leat a bheith sásta don amárach mar gheall ar inné.
Is féidir leat cuimhneamh di ach amháin go bhfuil sí imithe,
nó is féidir leat cuimhne a chur ar a chuimhne agus lig dó maireachtáil air.
Is féidir leat caoin agus d'intinn a dhúnadh,
bheith folamh agus cas ar do chúl.
Nó is féidir leat a dhéanamh cad ba mhaith léi:
aoibh gháire, do shúile a oscailt, grá agus dul ar aghaidh.
Cruthaithe agus nuashonraithe ag Chris Raymond
D'fhéadfá Cosúil leis :
• Focail inspioráide: Fear an Bháis
• Focail inspioráide: Brón, Caillteanas agus Mothúchán
• Focail inspioráide: Seanfhocal agus Seoltaí Tuaithe
• Conas a Scríobh Eulogy: 5 Leideanna chun Rath